Nieuwsbrief
   
 

De oude nieuwspagina is komen te vervallen. Daarvoor in de plaats zullen we maandelijks een nieuwsbrief uitbrengen.

Door op onderstaande links te klikken kunnen jullie de nieuwsbrieven lezen.

Nieuwsbrief van december 2016.
Nieuwsbrief van maart 2017.

 

In memoriam Johan Huisjes (3 juni 1939 - 20 maart 2017)

 Op 20 maart is in zijn woonplaats Emmen overleden de onvermoeibare strijder voor doven in Drenthe Johan Huisjes. Nu duidelijk is, dat het provinciale  dovenontmoetingscentrum de Gebarenkorf  in Hoogeveen gesloten moet worden, is dit wel extra tragisch. Johan zag het werk voor de Stichting Welzijn Doven Drenthe als zijn levenswerk . En dat is het ook als je overziet wat hij allemaal door de jaren heen aan werk heeft verzet, als vrijwilliger zonder er een cent voor te krijgen. In het begin samen met anderen in wisselende samenstelling, op het eind soms bijna  alleen. Maar hij hield vol. Het is onvoorstelbaar dat hij er niet meer is. Gelukkig heeft hij - soms zelfs een beetje verbaasd - tijdens zijn vier maanden durend ziekbed kunnen ervaren, door bezoek, bloemen en kaarten hoe men hem – zeer zeker ook landelijk voor zijn inzet waardeerde.

Voor aanstaande oktober is de huur opgezegd van de Gebarenkorf. Door het stopzetten van de subsidie van de provincie en de terugloop van de bijdragen van de gemeenten (de goede zeker niet te na gesproken) moest dit gebeuren. Johan Huisjes heeft nog de gelegenheid gehad vervangende ruimte te zoeken om de activiteiten bescheidener toch voort te kunnen zetten. Dit om voor alles te voorkomen, dat vooral de oudere doven weer in hun isolement terug zouden vallen. Er is nu plezierig contact met buurthuis  “Het Oor”, ook in Hoogeveen. Dat moet goed komen met zo’n naam. (De naam komt van de Vincent van Goghlaan waar het gebouw staat). De SWDD kan daar ruimtes huren per uur per activiteit.

Johan Huisjes is opgegroeid op een boerderij op het Drentse platteland. Op zijn negende jaar kreeg hij roodvonk en werd doof, drie maanden lang lag hij als kind in volledige afzondering in het ziekenhuis.  Zijn omgeving, ouders voorop hebben hem in zijn doofheid volledig geaccepteerd en gestimuleerd aan te pakken. Hij kon goed leren en is op zijn eigen lagere school gebleven, met alleen een keer in de week spraakles in Hoogeveen. Zeker heeft dat alles er mede toe geleid, dat hij zich in ging zetten voor doven. Hij wist wat hij miste. Hij was kind van twee werelden - hij kende de dove en de horende wereld uit eigen ervaring . Dove mensen voelen zich meestal niet gehandicapt, maar bewoner van dovenland met een eigen taal en cultuur. De omgeving maakt hen gehandicapt door afstand en onbegrip. Johan Huisjes was ook een van de pioniers als docent in gebarentaal, voordat deze nog landelijk was geaccepteerd als volwaardige taal. “Totale communicatie”  heette dat toen nog. Voor zijn vervolgopleiding (er was niet genoeg werk voor twee op de boerderij) moest Johan naar Groningen. Voor de dovenschool had hij teveel opleiding, voor de slechthorende school was hij te doof. Maar hij werd meubelmaker en heeft jarenlang bij Kip caravans  gewerkt, hij werd daar opgenomen  als “een van ons”. Hij redde zich, tolken Nederlandse gebarentaal waren er nog niet. Die zijn er pas na 1986 gekomen.

De Stichting Welzijn Doven Drenthe is op 28 maart 1983 opgericht, een dezer dagen 34 jaar jaar geleden. Met een nu niet meer denkbare indrukwekkende en uitgebreide open dag in de Tamboer in Hoogeveen werd aandacht gevraagd voor de dovenwereld. Dit was vooral het werk van Johan Huisjes. Hij had het jaar daarvoor met een andere dove een folder verspreid in Drenthe met de naam “Bent u doof voor de doven?...of…?” . Het duurde nog meer dan tien jaar strijd voordat de honderden dove mensen verspreid over heel Drenthe een eigen onderkomen kregen centraal gelegen in Hoogeveen. Niet alleen om ontspannen onder ons te zijn, maar ook voor bijscholing en informatie. Iedereen kon voor gebarentaalles of voor een spreekbeurt terecht in het centrum.

 In 2003 werd het vijfde Nationale Dovencongres in Hoogeveen gehouden en werd tegelijk Werelddovendag daar gevierd. Johan Huisjes vocht voor teksttelefoon bij alle ziekenhuizen in Drenthe, voor experimenten met beeldtelefoon toen die kwam, voor ondertiteling bij RTV Drenthe. Hij hield lezingen en stond op informatiemarkten. Er hoefde maar ergens het woord doofstom te vallen of Johan schreef een brief: Doven zijn niet stom. En zo is hij tot zijn laatste dag toe gebleven een strijder voor de goede zaak. Hij kan het beste geeerd worden door zijn werk voort te zetten en meer begrip te kweken voor de onzichtbare handicap die doof zijn is.